کتابخانه اختصاصی سینا رحیمی‌آشتیانی

از گنجینه و دانشنامۀ تخصصی رشتۀ مهندسی صنایع
پرش به: ناوبری، جستجو

درباره کتابخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

نا م و نام خانوادگی.jpg
من [سینا رحیمی]، دانشجوی [صنایع] دانشگاه [علم و صنعت] هستم. زمینه صنعتی مورد علاقه من [معامله در بازارهای سرمایه و بلاکچین] است.

راه تماس با من: [sinarahimi.main@gmail.com] 

کتاب‌ها[ویرایش | ویرایش مبدأ]

نام کتاب نام نویسنده عکس توضیحات
مرجع کامل تحلیل تکنیکال دکتر علی محمدی
FD3936-b.jpg
مرحله ی اول ورود به بازارهای سرمایه تسلط کامل بر اطلاعات این کتاب است
کسب و کار بلاکچین ویلیام موگابار
131851054922426107 Image 00001.jpg
مفهومات ابتدایی تا پیشرفته بلاکچین برای استفاده ار این تکنولوژی در صنایع مختلف
استراتژی های معامله در بازارهای سرمایه دکتر علی محمدی
5775 2518.jpg
جمعی ازاستراتژی های مهم و معروف در طول تاریخ معامله در بازار های سرمایه که نقطه ورود و خروج و میزان سود انتظاری را مشخص می کند
مرجع کامل الگوهای شمعی دکتر علی محمدی
Md 820da 0004.jpg
یکی از بکارترین روش ها در بازارهای سرمایه استفاده از الگوهای شمعی در کنار بقیه اموخته هاست که حالت مکمل دارند.یکی از مراجع خوب برای استفاده ازاین تکنیک ها کتاب روبروست
هارمونیک تریدینگ پیشرفته دکتر علی محمدی
5س.jpg
شامل اطلاعات پیشرفته معامله بر اساس هارمونیک تریدینگ است که توصیه می شود بعد از خواندن کتاب های بالا سراغ این کتاب بروند

تعاریف[ویرایش | ویرایش مبدأ]

عنوان توضیحات
بلاکچین سیستمی است برای ثبت و ضبط داده‌ها. این داده‌ها می‌توانند برای نمونه تراکنش‌های بانکی باشند یا اسناد مالکیت، قرارها، پیام‌های شخصی یا دیگر اطلاعات. ویژگی زنجیرهٔ بلوکی این است که کار ذخیرهٔ این داده‌ها بدون وجود یک مدیر و صاحب‌اختیار مرکزی امکان‌پذیر است و نمی‌توان با تخریب یک نقطهٔ مرکزی داده‌های ذخیره‌شده را تحریف یا نابود کرد. معروف‌ترین کاربرد زنجیرهٔ بلوکی پول رمزی بیت‌کوین است.
بیتکوین ک رمزارز و نظام پرداخت جهانی با کارکردهای مشابه پول بی‌پشتوانه است، ولی از نظر حقوقی هنوز هیچ کشوری آن را به عنوان پول قانونی به رسمیت نشناخته‌است. از نظر فنی بیت‌کوین نخستین پول دیجیتال غیرمتمرکز است. چرا که بدون بانک مرکزی یا مسئول مرکزی کار می‌کند. این شبکه همتابه‌همتا است و تراکنش‌ها، مستقیماً و بدون واسطه بین کاربران انجام می‌شود.
کیف پول الکترونیک به یک دستگاه الکترونیکی یا یک سرویس آنلاین گفته می‌شود که به شخص این امکان را می‌دهد تا تراکنش الکترونیکی انجام دهد؛ که می‌تواند شامل خرید اقلام از یک فروشگاه به صورت آنلاین با استفاده از یک کامپیوتر یا یک گوشی هوشمند باشد. حساب بانکی فرد نیز می‌تواند به کیف پول الکترونیکی متصل باشد. همچنین ممکن است گواهینامه رانندگی، کارت سلامت و سایر اسناد شناسایی در تلفن همراه ذخیره شده باشند. اعتبارات می‌تواند به صورت بی‌سیم از طریق NFC به ترمینال تجارتی منتقل شوند. به‌طور فزاینده، کیف پول دیجیتال نه تنها برای معاملات مالی پایه ساخته شده، بلکه شامل اعتبار نامه‌ها نیز می‌شود. به عنوان مثال، یک کیف پول الکترونیکی می‌تواند سن خریدار را در هنگام خرید الکل ثابت کند. این سیستم نخست در ژاپن محبوبیت پیدا کرده‌است، جایی که کیف پول‌های الکترونیکی به عنوان «کیف پول‌های موبایلی» نیز شناخته می‌شوند. یک کیف رمزنگاری شده یک کیف پول الکترونیکی است که در آن کلید خصوصی برای رمزنگاری مانند بیت کوین ذخیره می‌شود.
بایننس ک صرافی آنلاین و بین‌المللی است. چانگپنگ ژائو مدیر بنیانگذار (Changpeng Zhao) بایننس است. او پیش از تأسیس بایننس، شرکت فیوژن سیستم (Fusion Systems) را تأسیس کرده بود که در زمینه ارایه راه‌حل‌های مبتنی بر فناوری اطلاعات در حوزه مالی فعالیت داشت. یی هه (Yi He) نیز دومین بنیانگذار بایننس است. شش ماه پس از راه‌اندازی بایننس، مجله فوربز برای اولین بار در تاریخ، فهرستی از ثروتمندترین افراد در دنیای ارزهای دیجیتال منتشر کرد. در این فهرست، چانگپنگ ژائو (بنیانگذار بایننس) با حدود ۱/۱ الی ۲ میلیارد دلار ثروت، در بالای این فهرست قرار گرفت . این صرافی به لحاظ میزان تراکنش روزانه در رتبه دوم جهان قرار دارد.

کسانی که برای اولین بار از سایت Binance بازدید می کنند به سرعت متوجه خواهند شد که این پلتفرم برای تجارت ارزهای دیجیتال، دو نسخه پایه و پیشرفته را ارائه می دهد. نه نسخه ابتدایی و نه پیشرفته، برای مبتدیان کامل، استفاده از آن آسان نیست. با این حال ، هر کس با پیشینه ارزهای دیجیتال و با کمی آگاهی در مورد نحوه کار مبادلات، باید بتواند از این بستر و خدمات مختلف آن استفاده کند.

تفاوت اصلی بین نسخه اصلی و پیشرفته در سایت باینسس این است که نسخه پیشرفته، تجزیه و تحلیل فنی عمیق تری از ارزش ارز دیجیتال را با گذشت زمان ارائه می دهد.

ethereum اتریوم یک پلتفرم عمومی متن‌باز، زنجیره بلوکی-محور با رایانش توزیع‌شده است که دارای قابلیت قرارداد هوشمند است. این پلتفرم ماشین مجازی تورینگ کامل اتریوم (EVM) را فراهم می‌آورد، اسکریپت‌ها را با استفاده از شبکهٔ بین‌المللی گره‌های عمومی اجرا می‌کند. اتریوم همچنین یک توکن ارز رمزپایه به نام «اتر» ارائه می‌کند، که بین حساب‌ها قابل انتقال بوده و می‌تواند به گره‌های شرکت‌کننده برای محاسباتی که انجام داده‌اند پرداخت شود. «گَس»، سازوکار کار داخلی قیمتگذاری است که برای جلوگیری از اسپمینگ و مکان‌یابی منابع روی شبکه به کار گرفته می‌شود.
ripple ریپل نام یک پول دیجیتال (XRP) و یک شبکهٔ پرداخت آزاد است که این پول در آن معامله می‌شود. این شبکه در واقع یک سیستم پرداخت توزیع شده است.

در وب‌سایت ریپل آمده‌است که هدف ریپل این است که مردم بتوانند از «باغ‌های محصور» شبکه‌های مالی خلاصی پیدا کنند. باغ‌های محصور همان کارت‌های اعتباری، بانک‌ها، پرداخت‌های اینترنتی و سایر ابزارهای مالی هستند که دسترسی‌ها را محدود می‌کنند، برای تبادل پول کارمزد می‌گیرند و تأخیرهایی را در هنگام تراکنش بر مردم تحمیل می‌کنند.

ریپل یکی از ارزان‌ترین ارزهای دیجیتال موجود در بازارهای جهانی است که در چند ماه اخیر به دلیل رشد و توسعه چشمگیر ارزهای دیجیتال دیگر مانند بیت‌کوین (Bitcoin) و اِتریوم (Ethereum) مورد توجه بسیاری از نهادهای اقتصادی در سراسر دنیا قرار گرفته‌است.

ریپل نیز مانند ارزهای دیجیتال دیگر از فناوری زنجیره بلوکی برای ذخیره اطلاعات خود استفاده می‌کند. ریپل یکی از بزرگترین عرضه‌کننده‌ها و توسعه دهنده‌های فناوری زنجیره بلوکی است و تا به امروز توانسته‌است این فناوری را به خوبی در بین موسسات و شرکت‌های مختلف توسعه دهد.

ریپل یک پروتکل پرداخت متن باز است که به صورت متمرکز فعالیت می‌کند و از این نظر با بسیاری از ارزهای موجود در بازار کریپتو کارنسی که اغلب غیرمتمرکز هستند، متفاوت است. این ارز رمزپایه که در سال ۲۰۱۲ ارائه شد، می‌کوشد تا پرداخت‌های بین‌المللی را به صورت ایمن و فوری در هر اندازه و مقدار با کارمزد بسیار پایین انجام دهد. ریپل از توکن‌هایی پشتیبانی می‌کند که نماینده پول نقد متداول است.

ریپل که ابتدای دسامبر ۲۰۱۷ با نرخ ۲۵ سنت خرید و فروش می‌شد، موفق شد پس از عملیاتی شدن در شرق آسیا و روی خوش نشان دادن American Express و Santander رشد ارزش قابل توجهی را به خود ببیند و در اولین روز از سال ۲۰۱۸ میلادی با نرخ ۲٫۳۰ دلاری معامله شود و در این بازه زمانی رشد ۸۲۰ درصدی را شاهد باشد. برخی از سرمایه‌گذاران معتقدند که ریپل در آینده به پرداخت‌های بین‌المللی سرعت خواهد بخشید و به همین خاطر باید شاهد رشد ارزش بیش از پیش این ارز مجازی بود. حتی ادعا شده که ریپل جایگزینی برای سوئیفت خواهد بود.

ساتوشی ناکاموتو نامی است که توسط فرد یا افراد ناشناخته ای برگزیده شده‌است که بیتکوین را طراحی کرده‌اند. آنها همچنین اولین پایگاه داده بلاک چین را طراحی کردند. اولین بار هدف آنها حل مشکل دوگانگی (دوبار خرج کردن) برای پول دیجیتال بود. آنها تا دسامبر ۲۰۱۰ در حال توسعهٔ بیتکوین بودند.

ناکاموتو در گزارش بنیاد P2P ادعا کرد که مردی است که در ژاپن زندگی می‌کند و در تاریخ ۵ آوریل ۱۹۷۵ متولد شده‌است. اما گمانه زنی‌ها دربارهٔ هویت واقعی ناکاموتو عمدتاً بر روی تعدادی از کارشناسان رمزنگاری و علوم کامپیوتری غیر ژاپنی که در ایالات متحده و اروپا زندگی می‌کنند متمرکز شده‌است.

فورک همانطور که احتمالا می‌دانید، اطلاعات ثبت شده در  بلاک چین قابل تغییر نیستند و وقتی یک بلاک چین فعالیت خود را آغاز می‌کند، تا زمانی که کاربران آن را بپذیرند، هیچ کس نمی‌تواند جلوی کار آن را بگیرد. در هر کدام از ارزهای دیجیتال یک سری قوانین که اصطلاحا به آن پروتکل می‌گوییم توسط برنامه نویسان تعیین شده است و یک بلاک چین براساس همان پروتکل و قوانین تا ابد به کار خود ادامه می‌دهد. مثلا برای بیت کوین چنین قوانینی تعریف شده: زمان هر بلاک ۱۰ دقیقه باشد – هر بلاک ۱ مگابایت ظرفیت داشته باشد و …

اما اگر کسی با قوانین بیت کوین یا هر ارز دیجیتال دیگری مخالف بود چه؟ اگر در شبکه یک ارز دیجیتال، یک اتفاق بد رخ دهد چه؟ راه‌حل ساده است. به‌روزرسانی یا ایجاد بلاک چین جدید که اصطلاحا به آن فورک می‌گویند. وقتی گروهی از برنامه نویسان از شرایط و قوانین یک ارز دیجیتال ناراضی باشند یا اینکه شبکه با مشکلاتی مواجه باشد که حل آن ضروری است، راه‌حلی به نام فورک پیش روی این افراد است. واژه فورک یا انشعاب از پروژه‌های برنامه‌نویسی ریشه گرفته است. در حقیقت با کپی کد منبع یک پروژه و ایجاد تغییراتی در آن، برنامه‌ای جدید از دل برنامه قبلی بیرون می‌آید. از این رو فورک در ارزهای دیجیتال نیز با مفهومی یکسان و با برخی پیچیدگی‌های خود به کار می‌رود.

فورک یا انشعاب معمولاً به‌نوعی، آپدیت یا به ‌روزرسانی یک نرم‌افزار گفته می‌شود که می‌تواند به روشی سازگار با قبل (backward-compatible) و یا ناسازگار با قبل (backward-uncompatible) باشد. (درباره این موضوع در ادامه صحبت می‌کنیم). به‌طور خلاصه، واژه فورک یا انشعاب فقط یک اصطلاح برای زمانی است که یک نرم‌افزار یا یک پروتکل، آپدیت می‌شود. در حوزه‌ی ارزهای دیجیتال و بلاک چین فورک زمانی اتفاق می‌افتد که شبکه به دو بخش تقسیم شود.

رمزنگاری دانشی است که به بررسی و شناختِ اصول و روش‌های انتقال یا ذخیرهٔ اطلاعات به صورت امن (حتی اگر مسیر انتقال اطلاعات و کانال‌های ارتباطی یا محل ذخیره اطلاعات ناامن باشند) می‌پردازد.

رمزنگاری استفاده از تکنیک‌های ریاضی، برای برقراری امنیت اطلاعات است. دراصل رمزنگاری دانش تغییر دادن متن پیام یا اطلاعات به کمک کلید رمز و با استفاده از یک الگوریتم رمز است، به صورتی که تنها شخصی که از کلید و الگوریتم مطلع است قادر به استخراج اطلاعات اصلی از اطلاعات رمز شده باشد و شخصی که از یکی یا هر دوی آن‌ها اطلاع ندارد، نتواند به اطلاعات دسترسی پیدا کند. دانش رمزنگاری بر پایه مقدمات بسیاری از قبیل تئوری اطلاعات، نظریه اعداد و آمار بنا شده‌است و امروزه به‌طور خاص در علم مخابرات مورد بررسی و استفاده قرار می‌گیرد. معادل رمزنگاری در زبان انگلیسی کلمه Cryptography است، که برگرفته از لغات یونانی kryptos به مفهوم «محرمانه» و graphien به معنای «نوشتن» است.

ماینینگ چیست؟[ویرایش | ویرایش مبدأ]

ماینینگ Mining چیست؟ از آنجایی که ارزهای رمزنگاری شده عموما دارای ساختاری غیرمتمرکز (decentralized) می باشند، بنابراین برای ادامه بقا به توزیع و تایید تراکنش ها به صورت غیرمتمرکز نیاز دارند.

ماینینگ یک نوع فرایند رقابتی است که برای اولین بار طی پروتکل SHA-256 شبکه بیت کوین به منظور ایجاد انگیزه برای پایداری شبکه و ایجاد بیت کوین جدید طراحی گردید. به زبان ساده ماینرها کامپیوترهایشان را به منظور تایید تراکنش ها در اختیار شبکه قرار میدهند و در ازای قدرت و فعالیت کامپیوترهایشان بیت کوین بعنوان جایزه دریافت می کنند، به این عملیات اصطلاحاً ماینینگ اطلاق میشود.

برای مثال در شبکه بیت کوین،‌ ماینرها تراکنش های هر ۱۰ دقیقه را در بلاک هایی قرار میدن و بلاک پس از تایید در بلاکچین ثبت میگردد. که این روند تقریبا در تمام کوین هایی که روی بلاکچین قرار دارند و نیاز به تایید تراکنش از طریق قدرت پردازشی دارند به همین صورت هست.

Blockchain یعنی زنجیره ای از بلوک ها. در هر بلوک یک سری تعداد تراکنش وجود دارد که این تراکنش ها با الگوریتم های hashing باید در هر بلاک قرار بگیرند. الگوریتم های هشینگ یه سری توابع یک طرفه هستند. یعنی یک ورودی داریم و یک خروجی. یعنی از ورودی میشود به خروجی رسید ولی از خروجی نمی توان به ورودی این تابع رسید.

 حال شما تصور کنید که جواب هر بلاک مشخص هست مثل یک تکه از پازل ولی باید یک سری جواب را به صورت تصادفی آزمایش کنیم تا قطعه مناسب اون پازل مشخص شود. اینک جوابی که به دست می آوریم اگر با جواب بلاک یکی باشد یعنی ما آن بلاک را حل کردیم.

 زمانی که یک بلاک حل میشود چه اتفاقی رخ میدهد؟

۱. همه تراکنش های داخل بلاک تایید میشوند و از خرج شدن مجدد پول هایی که از حساب ها خارج شده است جلوگیری بعمل می آید (double spending)

۲. کامپیوتری که زودتر به جواب صحیح رسیده یک مقداری از آن کوین که جایزه بلاک (block reward) عنوان میشود را دریافت میکند. درون هر بلاک ممکن است تراکنش وجود داشته باشد یا نباشد ولی جایزه بلاک را دریافت میکند، البته الان تقریبا غیر ممکن است که یک بلاک خالی ماین نشود.

یکی از پارامترهای ورودی تابع هشینگ، هش آخرین بلاکی است که از قبل حل شده است. یعنی تا یک بلاک حل نشود و جوابش پیدا نشود، نمی توان بلاک های بعدی را حل کرد و پیشاپیش به جایزه اش رسید. هر چقدر هم بلاک های بیشتری حل شود، سختی حل بلاک های بعدی بالاتر خواهد رفت و همینطور جایزه هر بلاک هم بسته به کوین مورد نظر کمتر خواهد شد. برای مثال در حال حاضر پاداش ماین هر بلاک ۱۲٫۵ بیت کوین هست که تقریبا هر چهارسال یک بار این میزان باز هم نصف میشود. که در نهایت در بلاکچین بیت کوین ۲۱ میلیون کوین استخراج خواهد شد و بعد از این مقدار بلاک ها جایزه ای نخواهند داشت و فقط کارمزد تراکنش ها به ماینر ها خواهد رسید.

هر چقدر تعداد ماینرها هم بیشتر شود شبکه، پیدا کردن بلاکهای مجاز را بطور خودکار دشوارتر میسازد تا مطمئن شود که زمان متوسط برای یافتن یک بلاک، همان ۱۰ دقیقه باقی خواهد ماند. لذا، ماینینگ یک کار بسیار رقابتی است که هیچ ماینری نمیتواند کنترل و تصرفی بر روی آن چیزی که درون بلاکچین هست داشته باشد به کل فرآیند ماینینگ اصطلاحا Proof of Work یا اثبات کار (POW) میگویند. یعنی هر چقدر دستگاه من کار انجام بدهد در ازای آن جایزه دریافت میکنم.

به بحث اثبات کار خیلی ایراد گرفته میشود که اتلاف انرژی زیادی دارد و روشی جدید پیشنهاد شده است به نام Proof of Stake یا اثبات سهام (POS). که در این سیستم افرادی که دارایی زیادی دارند به عنوان یک Node انتخاب میشوند و رای میدهند که این تراکنش صحیح است یا خیر. برای مثال ارزی مثل اتریوم قرار است در آینده به رویه POS تبدیل شود و به احتمال قوی دیگر قابل ماین نخواهد بود. 


تاریخچه‌ای در مورد استخراج رمز ارزها[ویرایش | ویرایش مبدأ]


بطور کلی چهار نوع سخت‌افزار برای عملیات استخراج بیت کوین وجود دارد: CPUها، GPUها، FPGAها و ASICها. 

استخراج بیت کوین توسط CPU یا GPU[ویرایش | ویرایش مبدأ]


ضعیفترین سخت‌افزار استخراج بیتکوین کامپیوتر خود شماست.به لحاظ نظری شما می‌توانید از CPU کامپیوترتان برای استخراج بیت کوین استفاده کنید اما در عمل، با استانداردهای امروزی این کار خنده دار میباشد. شما می‌توانید سرعت پردازش استخراج بیت کوین را با اضافه کردن سخت‌افزار گرافیکی به کامپیوتر شخصی خودتان تقویت کنید. کارت‌های گرافیکی واحد‌های پردازش گرافیکی (GPU) دارند. آنها برای انجام محاسبات ریاضی سنگین طراحی شدند بطوریکه قادرند تمامی چندضلعی‌های پیچیده مورد نیاز برای باز‌های ویدئویی سطح بالا را محاسبه کنند. آنها بویژه برای محاسبات هشینگ SHA جهت حل بلاک‌های نقل و انتقال مناسب هستند. اما امروزه با آمدن و فراگیر شدن دستگاه های ایسیک، کارت های گرافیک هم برای استخراج بیت کوین موضوعیتی ندارند. 

خوبی GPU این است که دست کاربرش را باز میگذارد تا رمزارزهای دیگری به جز بیت کوین را که اتفاقا کم هم نیستند ماین کند. برای مثال، اتریوم از الگوریتم کاری متفاوتی با بیت کوین استفاده می‌کند.این الگوریتم به گونه‌ای بهینه شده که با GPU شما همخوانی داشته باشد و گزینه خوبی برای ماینرها با GPU تلقی میگردد. همانطور که گفته شد این روزها استخراج بیت کوین با GPU کمتر انجام میشود. دشواری استخراج بیت کوین با وجود قدرت استخراج ASIC به قدری زیاد شده است که کارت‌های گرافیکی توانایی رقابت را ندارند.

با گذشت زمان و کارکردن بصورت انفرادی ماینرها متوجه شدند که طی حل کردن الگوریتم هایی با میلیاردها ورودی اشتباه و درنهایت یافتن یک ورودی صحیح منجر به خروجی درست، واجد گرفتن پاداش بصورت بیتکوین میگردند، گفتنی است ممکن بود ورودی هایی که برای مثال ماینر A وارد میکرد را ماینر B هم وارد کند که این مساله باعث اتلاف انرژی زیادی می گردید و واریانس رسیدن به درآمد، بسیار زیاد میشد، لذا ماینرها یک مکانیزمی را پایه گذاری کردند به اسم استخر محاسباتی یا pool.

در این استخرها ماینر ها قدرت محاسباتیشان را کنار یکدیگر گذاشته و در اصل یک ابرکامپیوتر ایجاد میکردند و بدین ترتیب هر ماینری موظف میگردید بخشی از ورودی ها را وارد کند که ماینرهای دیگر وارد نمیکنند. هر ماینر بر حسب کاری (job) که از طرف استخر به وی محول میشود محاسبات یک بخش خاصی را بعهده گرفته و ناگزیر به انجام آن میگردد و جواب آن را به اسم share به استخر ارسال میکند. وقتی قدرت هشینگ ماینرها کنار هم گذاشته میشد باعث میشد که ورودی های تکراری که ماینر دیگر آنرا انجام داده است وارد الگوریتم نشود.

با این ایده استخراج بیتکوین بسیار مقرون به صرفه تر از حالتی شد که ممکن بود یک ماینر روزها ماین کند و به جواب بلاک خاصی نرسد و میلیارد ها میلیارد ورودی اشتباه هم محاسبه کند و ناگزیر به پرداخت هزینه برق بشود و در نهایت یکی از ماینرها به جواب بلاک خواهد رسید یا بهتراست بگوییم این استخر یا همان ابرکامپیوتر بود که به جواب بلاک رسیده است، وقتی یک بلاک حل میشود جایزه بلاک یا همان ریوارد به ماینرهایی که در حل شدن آن بلاک و دادن ورودی های دیگر مشارکت داشتند به نسبت قدرت و سرعت پردازش کامپیوتر و تجهیزات مشارکت داده شده تقسیم میشود.

لازم به ذکر است که بحث به وجود آمدن و شکل گرفتن استخر ها میتواند بالقوه سبب بروز و مواجهه شبکه با مشکل دیگری آنهم بطور جدی گردد. وقتی چندین استخر بزرگ ماینینگ وجود داشته باشد به واقع ماینرها دیگر افراد نیستند بلکه همان استخر ها نقش ماینرها را خواهند داشت. یعنی ما هزاران ماینر نداریم و چندین ماینر بسیار قدرتمند داریم که هر کدام بخش زیادی از قدرت شبکه را در اختیار دارند و این در حالیست که اگر یک استخر ۵۰ درصد قدرت شبکه را در دست بگیرد یا چند استخر با قدرت های کمتر با هم الحاق بشوند میتوانند برای شبکه خطر ساز بشوند. برای مثال میتوانند برای خودشان تراکنش های جعلی را تایید کنند، که به این حالت به اصطلاح حمله ۵۱ درصدی یا ۵۱ Percent Attack گفته میشود. 

استخراج بیت کوین توسط FPGA[ویرایش | ویرایش مبدأ]


در ادامه روند پیشرفت و بهینه سازی مکانیزم استخراج و پس از مساله استخرها تعـدادی از ماینرهـا به FPGA هـا یا همان Field Programmable Gate Array که متشکل از یکسری مدارهـای الکترونیکی مجتمع شده میباشد و طوری طراحی گردیده که بعد از ساخت قابلیت برنامه ریزی کردن را دارد، روی آوردند. با این دستگاه ها میشود چیپ‌هایی زیادی را خریداری کرده و سپس آنها را برای استخراج بیتکوین قبل از قراردادن در تجهیزات، سفارشی سازی کرد. از آنجایی که این چیپ‌ها بطورخاص مخصوص استخراج تنظیم شده اند، اجرای بهتری از CPU و GPU خواهند داشت. یک سخت‌افزار FPGA با یک چیپ، در بالاترین سطح خود، با توانایی حدود ۷۵۰ مگاهش بر ثانیه عمل میکند. البته میتوان بیش از یک چیپ در یک دستگاه قرار داد. ولی این دستگاه ها هم عملا با آمدن ایسیک ها(ASIC) به بازار که قدرت گیگاهش و تراهش دارند عملا دیگر توجیهی ندارند. 

استخراج‌کننده‌های ASIC بیت کوین[ویرایش | ویرایش مبدأ]


این سخت افزار با نام Application Specific Integrated Circuits، یا مدار مجتمع خاص برنامه کاربردی، به طور ویژه برای انجام فقط یک کار طراحی شده است و آن استخراج بیت کوین با سرعت باورنکردنی و با مصرف برق نسبتا پایین می باشد. اولین سری این ایسیک‌ها در حد یک USB Memory بودند و شاید دلیل نام گذاری انت ماینر (ماینر مورچه‌ای) به همین دلیل باشد. 

در زمان نوشتن این مطلب (سال ۲۰۱۸)، دستگاه‌هایی با سرعتی بین ۱۴ الی ۲۶ تراهش بر ثانیه به بازار عرضه شده است و این در حالیست که فروشندگان پیشتر وعده دستگاه‌های ASIC با قدرت بیشتر را داده اند که قدرت محاسبتاشان به چند برابر میزان امروزی خواهد رسید که البته این موضوع میتواند نیاز به قدرت زیاد خنک کنندگی را با خود به همراه داشته باشد و مسلما ایسیک های نسل جدید، دستگاه‌هایی کاملا صنعتی محسوب شده و به علت صدای زیاد عملا امکان استفاده در منازل برایشان با مشکل مواجه خواهد شد.

ولی ایسیک ها یک مساله و نگرانی جدیدی را با خود بهمراه آوردند. برای تولید ایسیک ها میبایست در ابتدا طراحی نسبتاً سختی به دلیل بهینه بودن با الگوریتم مدنظر انجام گیرد و سپس بعد از طراحی ایسیک تولید شده روانه کارخانه های تولید چیپست شود. کارخانه ها ناگزیر به تولید تیراژ بالایی از ایسیک ها هستند. تصور کنید فرض قیمت تولید هر ایسیک ۱۰۰ دلار تمام شود و مینیمم تیراژ مورد نیاز برای تولید ۱۰۰ هزار عدد باشد، یعنی کسی که قصد سرمایه گذاری و تولید ایسیک را دارد باید حداقل ۱۰ میلیون دلار هزینه کند و این مقدار از توان بسیاری خارج است، لذا سرمایه گذاران بزرگ به تولید و ماین بیتکوین پرداختند.

این موضوع سبب شد تا سرمایهداران ثروتمندتر شدند و بیت کوین های زیادی را در اختیار بگیرند، به طوری که در حال حاضر ۴۰ درصد بیت کوین تولید شده در اختیار ۱۰۰۰ نفر میباشد که در بازار ارزهای دیجیتال به این گروه از صاحبان بیتکوین ” نهنگ” اطلاق میشود. نهنگ ها خطر بزرگی برای بازار کریپتو هستند و میتوانند به شدت بر بازار تاثیر بگذارند. 

بنابر موارد فوق ماین بیتکوین با استفاده از GPU بسیار سخت شده است و حتما باید از ایسیک هایی مثل انتماینر استفاده شود. البته برای حل این مشکل کوین های دیگری که بعدا به وجود آمدند از الگوریتم هایی استفاده میکردند که امکان اجرای آن توسط ایسیک نبود و تحت عنوان ASIC-Resistant از آن یاد میشود.

بعنوان مثال در اتریوم از مکانیسمی به اسم DAG یا Directed Acyclic Graph استفاده میشود که فایلی است که حتما باید بر روی مموری کارت گرافیک مورد استفاده موجود باشد تا بتواند به صورت رندوم به بخشهایی از این فایل دسترسی پیدا کند و هر از گاهی چک کند که آیا فایل مزبور همچنان وجود داشته باشد. ایسیک ها نمیتوانند فایل DAG را داشته باشند چون امکان ساپورت آن مقدار مموری برایشان مقدور نیست. اگرچه ماینرها از تکنیک هایی استفاده میکنند و تعدادی کارت گرافیک را بطور موازی روی سیستم نصب میکنند که از آن بعنوان ریگ (RIG) ماینینگ یاد میشود. ریگ به کامپیوتری گفته میشود که به منظور کاربردی خاصی اسمبل میگردد.

و اما نکته ای که در مورد ایسیک ها وجود دارد این است که ایسیکی که بعنوان مثال الگوریتم SHA256 ساخته شده است، تنها میتوان از آن به منظور استخراج بیت کوین و بیتکوین کش و … استفاده کرد و قابلیت استفاده جهت ماین کوینی مثل لایت کوین که از الگوریتم اسکریپت استفاده میکند را ندارد. این در حالی است که از کارت گرافیک میتوان برای استخراج همه ارزهای رمزنگاری شده بهره جست ولی با توجه به این که برای بعضی ارزها ایسیک بسیار کارآمد تر میباشد دیگر توجیهی برای استفاده از GPU وجود ندارد چون در مقایسه با دستگاه های ایسیک، کارت های گرافیک سرعت پردازش پایین تری دارند.

قدرت یک دستگاه ماینینگ را بر اساس میزان هشی که در یک ثانیه حل میکند مشخص میکنند که به آن هش ریت (HashRate) گفته میشود و باید توجه داشت که الگوریتم های مختلف با توجه به سختی الگوریتم از هش ریت های متفاوتی برخوردار هستند. به عنوان مثال یک کارت گرافیک روی الگوریتم Dagger Hashimoto که برای اتریوم هست ممکن است ۳۰ “مگاهش” در ثانیه محاسبه کند ولی سکه مونرو و الگوریتم کریپتونایت ۸۵۰ “هش” در ثانیه محاسبه کند. این اشتباهی است که بسیاری از ماینرهای تازه کار حین بررسی محاسباتشان دچار آن میشوند.

نکته قابل توجه آنست، شخص یا گروهی که به اسم ساتوشی ناکاموتو میشناسیم قبل از این که بیت کوین را به صورت عمومی معرفی کند حدودا یک میلیون بیت کوین از تعداد ۲۱ میلیون بیت کوین قابل استخراج را خودش ماین کرده بود و با قیمت حدود ۷ هزار دلاری این زمان که تا ۲۰ هزار دلار هم صعود کرد میتوان او را یکی از پولدارترین افراد جهان محسوب کرد.

تحقیق‌ها[ویرایش | ویرایش مبدأ]

نام تحقیق فایل تحقیق توضیحات
سری ۱ پرونده:Modern Report 1.pdf
سری ۳ پرونده:Blank 7.pdf

تمرین‌ها[ویرایش | ویرایش مبدأ]

نام تمرین فایل تمرین توضیحات
seri 2
2019-11-10 11.11.12.jpg
2019-11-10 11.11.28.jpg
seri 3
2019-11-10 11.11.24.jpg
2019-11-10 11.11.28س.jpg
seri 4
20200118 .jpg
seri 5
Rr.jpg
20200118 1402268.jpg
seri 6
3r3d.jpg
seri 7 پرونده:سینا رحیمی ۹۴۴۷۱۲۵۲kk تمرین ۷.docx

مقالات[ویرایش | ویرایش مبدأ]

ویدیوها[ویرایش | ویرایش مبدأ]

تفاوت سرماخوردگی و آنفلوآنزا( موشن گرافیک)

https://www.aparat.com/v/l6QOA

آموزش ضروریات برنامه فتوشاپ 2020(طراحی)

https://www.aparat.com/v/VFfmh
استفاده از امواج فراصوت برای درمان سرطان پروستات https://www.aparat.com/v/ycXZY
ده دقیقه تکنیکال https://www.aparat.com/v/wlVfT
روش جدید درمان پارکینسون با امواج فراصوت https://www.aparat.com/v/swHnT
اتریوم-بلاکچین اتریوم https://www.aparat.com/v/YKoPG
بلاکچین کیف پول https://www.aparat.com/v/xsRt0
ستفاده از پروتکل بلاکچین ترون و بیت تورنت https://www.aparat.com/v/DRTAB
بلاکچین - دلیل پیدایش ارز رمزها https://www.aparat.com/v/ydvwK
پشتوانه رمز ارزها https://www.aparat.com/v/BlimI
بلاکچین چیست و جگونه کار می کند؟ https://www.aparat.com/v/2mNdp
روحانی: با فناوری بلاکچین رمز ارز کشورهای اسلامی ایجاد کنیم! https://www.aparat.com/v/Orq1S
آموزش ساخت کیف پول نرم افزاری بلاکچین https://www.aparat.com/v/0flbF

سایر [ویرایش | ویرایش مبدأ]